📖 இன்றைய வேத பகுதி: ஆதியாகமம் 12:1–7

விசுவாசம் யாருடைய விருப்பத்திற்காக? :

ஆபிரகாமின் மனைவி சாராள் ஒரு குழந்தைக்குத் தாயாக வேண்டும் என்பதும், அந்தக் குழந்தையின் மூலம் ஒரு பெரிய சந்ததி தோன்ற வேண்டும் என்பதும், ஆபிரகாமின் இருதயத்தில் உதித்த சுய ஆசைகள் அல்ல.

அவை தேவனுடைய இருதயத்தில் தோன்றிய விருப்பங்கள்.

தேவன் தம்முடைய திட்டத்தையும் விருப்பத்தையும் ஆபிரகாமின் வாழ்க்கையில் வெளிப்படுத்தினார். பின்னர், அந்த தேவ விருப்பங்கள் நிறைவேறும் என்று விசுவாசிக்கும்படி அவனை அழைத்தார்.

ஆம், ஆபிரகாம் தன்னுடைய சொந்த ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதற்காக மட்டும் விசுவாச வாழ்க்கைக்குள் வரவில்லை.

தேவனுடைய விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதற்காகவே அவர் விசுவாசித்து நடந்தார்.

இதுதான் உண்மையான விசுவாச வாழ்க்கையின் முக்கியமான அடிப்படை.

விசுவாசம் என்பது நாம் விரும்புகிற அனைத்தையும் தேவன் செய்து தருவார் என்று நம்புவது மட்டுமல்ல.

தேவன் எதை விரும்புகிறார் என்பதை அறிந்து, அந்த தேவ சித்தம் நம்முடைய வாழ்க்கையில் நிறைவேறும் என்று நம்புவதும் விசுவாசமே.

சுய விருப்பமா, தேவ விருப்பமா? :

சிலரிடத்தில் நல்ல விசுவாச அனுபவங்கள் இருப்பது உண்மை.

அவர்கள் பல காரியங்களுக்காக விசுவாசிக்கிறார்கள்.

தங்களுடைய தேவைகளுக்காக விசுவாசிக்கிறார்கள்.

வாழ்க்கையின் முன்னேற்றத்திற்காக விசுவாசிக்கிறார்கள்.

சூழ்நிலைகள் மாறுவதற்காக விசுவாசிக்கிறார்கள்.

ஆசீர்வாதங்களுக்காக விசுவாசிக்கிறார்கள்.

இவை அனைத்திற்கும் விசுவாசிப்பது தவறு அல்ல.

ஆனால், விசுவாச வாழ்க்கையின் முதலிடம் நம்முடைய சுய விருப்பங்களுக்கு மட்டுமே கொடுக்கப்படக்கூடாது.

முதலாவது, தேவ விருப்பங்களை மையமாகக் கொண்ட விசுவாச அனுபவங்கள் நமக்கு வேண்டும்.

“நான் என்ன விரும்புகிறேன்?” என்பதற்கு முன்பாக,

“தேவன் என்னுடைய வாழ்க்கையில் என்ன விரும்புகிறார்?” என்ற கேள்வியை நாம் கேட்க வேண்டும்.

தேவன் விரும்புவதை அறியாமல், நம்முடைய விருப்பங்கள் அனைத்தும் நிறைவேற வேண்டும் என்பதற்காக மட்டும் விசுவாசிப்பது, ஆபிரகாமின் விசுவாசத்தைப் போன்றது அல்ல.

தேவன் நம்மைப் பற்றி என்ன விரும்புகிறார்? :

தேவன் நம்முடைய வாழ்க்கையில் பல உயர்ந்த காரியங்களை விரும்புகிறார்.

நம்மைப் பரிசுத்தமானவர்களாக மாற்ற அவர் விரும்புகிறார்.

நம்மை தேவனுடைய பிள்ளைகள் என்ற மகிமையான நிலையில் வாழச் செய்ய அவர் விரும்புகிறார்.

நமக்கு நித்திய வாழ்வை அளிக்க அவர் விரும்புகிறார்.

இந்த உலகத்தில் பலரால் வாழ முடியாத உயர்ந்த பண்புநிலையுடைய வாழ்க்கையை நாம் வாழ வேண்டும் என்பதும் அவருடைய விருப்பமாகும்.

அன்பு நிறைந்தவர்களாக, உண்மையுள்ளவர்களாக, பரிசுத்தமானவர்களாக, மன்னிக்கும் மனமுடையவர்களாக, தாழ்மையுள்ளவர்களாக, தேவனுக்குப் பிரியமானவர்களாக நாம் வாழ வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார்.

இவை மனித சுயபலத்தால் முழுமையாக நிறைவேற்றப்படக்கூடியவை அல்ல.

தேவனைச் சார்ந்த விசுவாசத்தால் மட்டுமே இவை நம்முடைய வாழ்க்கையில் நிறைவேற முடியும்.

எனவே, நம்முடைய விசுவாசத்தின் முக்கியமான நோக்கம் தேவன் நம்முடைய வாழ்க்கையில் விரும்பும் காரியங்கள் நிறைவேறுவதாக இருக்க வேண்டும்.

தேவ விருப்பங்களை விசுவாசிப்போம் :

தேவன் எதை விரும்பி நம்மை விசுவாசிக்க அழைக்கின்றாரோ, அவற்றையே முதலாவது விசுவாசிக்க நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

“என் வாழ்க்கையில் தேவன் என்ன செய்ய விரும்புகிறார்?”

“என்னுடைய குணாதிசயங்களில் தேவன் எந்த மாற்றத்தை விரும்புகிறார்?”

“என்னுடைய வாழ்க்கை எந்த நிலைக்கு உயர வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார்?”

என்பதை அறிந்து, அதற்காக விசுவாசித்து வாழ வேண்டும்.

தேவனுடைய திட்டங்கள் நம்முடைய வாழ்க்கையில் நிறைவேற முடியாத அளவிற்கு நம்முடைய பலவீனங்கள் பெரியதாக இருக்கலாம்.

நம்முடைய பழைய சுபாவங்கள் தடையாக இருக்கலாம்.

சூழ்நிலைகள் எதிராக இருக்கலாம்.

பல ஆண்டுகளாக மாற்றப்படாத குணாதிசயங்கள் இருக்கலாம்.

ஆனால், தேவன் விரும்புகிறதை நிறைவேற்றுவதற்கு அவருடைய கிருபை போதுமானது.

அதனால்தான், தேவன் தம்முடைய விருப்பங்களை நமக்கு வெளிப்படுத்தி, அவைகள் நிறைவேறும் என்று விசுவாசிக்கும்படி அழைக்கிறார்.

ஆபிரகாமைப் போன்ற விசுவாசம் :

தேவ விருப்பங்களை மையமாக வைத்து விசுவாசித்துச் செயல்பட்டபோதுதான், ஆபிரகாமின் விசுவாசம் தேவனால் கனப்படுத்தப்பட்டது.

தேவன் சொன்னதை அவன் விசுவாசித்தான்.

தேவன் அழைத்த இடத்திற்கு அவன் புறப்பட்டுச் சென்றான்.

தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம் உடனடியாக நிறைவேறாவிட்டாலும், தேவனை நம்புவதை அவன் கைவிடவில்லை.

அதனால், அவனுடைய விசுவாசம் வெறும் வார்த்தைகளாக இருக்கவில்லை.

அது தேவனுடைய திட்டத்திற்குக் கீழ்ப்படியும் வாழ்க்கையாக மாறியது.

நம்முடைய விசுவாசமும் இவ்வாறு தேவ விருப்பங்களை மையமாகக் கொண்டு செயல்படும்போது, அது ஆபிரகாமுக்கு ஒத்த விசுவாசமாக மாறுகிறது.

விசுவாசம் என்பது தேவனிடம் எதையாவது பெற்றுக்கொள்ளும் வழி மட்டுமல்ல.

தேவனுடைய சித்தம் நம்முடைய வாழ்க்கையில் நிறைவேறுவதற்கான வழியாகவும் இருக்க வேண்டும்.

தேவனுடைய சித்தத்தை முதலிடத்தில் வைக்கும்போது, தேவ விருப்பங்களை மையமாக வைத்து விசுவாசித்து வாழ்ந்த ஆபிரகாமுக்கு, தேவன் சகல நன்மைகளையும் குறைவின்றி அளித்தார்.

அவன் தேவனுடைய திட்டத்தை முதலிடத்தில் வைத்தபோது, தேவன் அவனுடைய வாழ்க்கைக்குத் தேவையானவற்றையும் கவனித்தார்.

இங்கே நாம் ஒரு முக்கியமான உண்மையைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

நம்முடைய வாழ்க்கைக்குத் தேவையான ஒவ்வொரு நன்மைக்காகவும் பயத்தோடு தனித்தனியாகப் போராட வேண்டியதில்லை.

முதலாவது தேவனுடைய விருப்பங்களையும், அவருடைய ராஜ்யத்திற்குரிய காரியங்களையும் விசுவாசித்து வாழும்போது, நம்முடைய தேவைகளை அறிந்த தேவன் அவற்றையும் கவனிக்க வல்லவர்.

விண்ணுக்குரிய நன்மைகளை முதலிடத்தில் வைப்பவர்கள், மண்ணிற்குரிய நன்மைகளுக்காக மட்டுமே வாழ வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் போகிறது.

தேவனைச் சார்ந்த வாழ்க்கை, தேவனுடைய பராமரிப்பையும் அனுபவிக்கச் செய்கிறது.

விசுவாசத்தின் தரம் மாற வேண்டும் :

பல நேரங்களில் நாம் விசுவாசத்தை, நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஏதாவது ஒரு நன்மையைப் பெறுவதற்கான வழியாக மட்டுமே பயன்படுத்துகிறோம்.

ஆனால், விசுவாசத்தின் தரம் இன்னும் உயர வேண்டும்.

“எனக்கு இது வேண்டும்” என்று மட்டும் விசுவாசிப்பதைவிட,

“தேவன் என்னை இப்படிப்பட்ட மனிதனாக மாற்ற விரும்புகிறார்; அது நிறைவேறும் என்று நான் விசுவாசிக்கிறேன்” என்று வாழ வேண்டும்.

“என்னுடைய சூழ்நிலை மாற வேண்டும்” என்று மட்டும் விசுவாசிப்பதைவிட,

“இந்தச் சூழ்நிலையிலும் தேவன் என்னைத் தம்முடைய சித்தத்திற்கு ஏற்ப உருவாக்குவார்” என்று விசுவாசிக்க வேண்டும்.

“எனக்கு ஆசீர்வாதம் வேண்டும்” என்று மட்டும் விசுவாசிப்பதைவிட,

“நான் தேவனுக்கு ஆசீர்வாதமான வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும்” என்று விசுவாசிக்க வேண்டும்.

இவ்வாறு நம்முடைய விசுவாசம் தேவ விருப்பங்களை மையமாகக் கொண்டு உயரும்போது, நம்முடைய வாழ்க்கை ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியை அடையும்.

விண்ணுக்குரிய நன்மைகளை நாடுவோம் :

நித்திய வாழ்வு, பரிசுத்தம், தேவனுடைய சித்தம், நல்ல குணாதிசயங்கள், தேவனோடு ஐக்கியம், உண்மையான ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை

ஆகியவை நம்முடைய விசுவாசத்தின் முதலிடத்தில் இருக்க வேண்டும்.

இவற்றை விசுவாசித்து வாழ்கின்றவன், தேவனுடைய விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதில் கவனம் செலுத்துகிறான்.

அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையை தேவன் கைவிடுவதில்லை.

விண்ணுக்குரிய நன்மைகளை விசுவாசிக்கின்றவன், மண்ணிற்குரிய நன்மைகளுக்காக மட்டுமே வாழ வேண்டியதில்லை.

நம்முடைய தேவைகளை அறிந்த பரலோகப் பிதா, நம்முடைய வாழ்க்கைக்குத் தேவையானவற்றைத் தக்க சமயத்தில் வழங்க வல்லவர்.

எனவே, விசுவாசத்தை நம்முடைய சுய ஆசைகள் நிறைவேறுவதற்கான ஒரு கருவியாக மட்டும் பயன்படுத்தாமல், தேவனுடைய விருப்பங்கள் நம்முடைய வாழ்க்கையில் நிறைவேறுவதற்கான வாழ்க்கையாக மாற்றுவோம்.

💭 இன்று சிந்திப்போம் :

நான் எதற்காக விசுவாசிக்கிறேன்?

என்னுடைய சொந்த விருப்பங்கள் நிறைவேறுவதற்காக மட்டுமா?

அல்லது தேவனுடைய விருப்பங்கள் என் வாழ்க்கையில் நிறைவேறுவதற்காகவுமா?

தேவன் என்னை எந்த விதமான மனிதனாக மாற்ற விரும்புகிறார் என்பதை அறிய முயற்சிக்கிறேனா?

பரிசுத்தமான வாழ்க்கைக்காக நான் விசுவாசிக்கிறேனா?

என்னுடைய குணாதிசயங்கள் தேவனுக்குப் பிரியமானவையாக மாறுவதற்காக விசுவாசிக்கிறேனா?

நித்திய வாழ்வையும், விண்ணுக்குரிய நன்மைகளையும் நான் முதலிடத்தில் வைத்திருக்கிறேனா?

என்னுடைய விசுவாசம் சுய விருப்பங்களை மையமாகக் கொண்டதா?

அல்லது தேவ விருப்பங்களை மையமாகக் கொண்டதா?

தேவன் விரும்புவதை விசுவாசித்து வாழும்போது, நம்முடைய விசுவாசம் ஆபிரகாமின் விசுவாசத் தரத்திற்கு உயரத் தொடங்கும்.

🙏 ஜெபம் :

அன்பின் பரலோகப் பிதாவே,

எங்கள் விசுவாச வாழ்க்கை எங்கள் சுய விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதற்காக மட்டுமே இருக்காதபடி எங்களை வழிநடத்தும்.

நீர் எங்கள் வாழ்க்கையில் என்ன விரும்புகிறீர் என்பதை அறிந்துகொள்ளும் ஞானத்தை எங்களுக்குத் தாரும்.

உம்முடைய சித்தத்தை விசுவாசிக்கவும், உம்முடைய திட்டங்களுக்குக் கீழ்ப்படியவும் எங்களுக்கு கிருபை தாரும்.

எங்களைப் பரிசுத்தமானவர்களாகவும், உமக்குப் பிரியமான பிள்ளைகளாகவும் மாற்றுவீர் என்று விசுவாசிக்க உதவிசெய்யும்.

எங்களுடைய பலவீனங்களையும், இயலாமைகளையும் பார்த்து மனம் தளராமல், உம்முடைய கிருபையால் உம்முடைய விருப்பங்கள் எங்களில் நிறைவேறும் என்று நம்புவதற்கு எங்களுக்கு விசுவாசத்தைத் தாரும்.

மண்ணிற்குரிய நன்மைகளைவிட விண்ணுக்குரிய நன்மைகளை அதிகமாக நாடுகிற இருதயத்தை எங்களுக்குத் தாரும்.

ஆபிரகாமைப் போல, நீர் சொல்வதை விசுவாசித்து, உம்முடைய வழியில் நடக்க எங்களுக்கு உதவிசெய்யும்.

எங்கள் வாழ்க்கையில் முதலாவது உம்முடைய சித்தமும், உம்முடைய விருப்பங்களும் நிறைவேறட்டும்.

இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஜெபிக்கிறோம்.

ஆமென்.